وقتی طناب دار جای عدالت را می‌گیرد،یک ملت عزادار می‌شود!

امروز، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، خبر اعدام سه جوان ایرانی، حسن دیوبند، حمید کاظمی و رضا زنگنه در کرج، توسط نظام ولایت فقیه حاکم بر ایران بار دیگر قلب هر انسان آزاده‌ای را به درد آورد.
سه انسان دیگر از زندگی گرفته شدند؛ سه خانواده دیگر در سوگ عزیزانشان نشستند و سه مادر دیگر باید با جای خالی فرزندانشان زندگی کنند.
فارغ از اتهاماتی که مقامات امنیتی جمهوری اسلامی به این افراد نسبت داده شده است، هیچ قدرتی نباید خود را فراتر از عدالت و حقوق بنیادین انسان بداند. اگر کسی مرتکب جرمی شده است، باید در یک دادرسی علنی، مستقل و عادلانه، با حق دسترسی به وکیل و امکان دفاع واقعی، به اتهاماتش رسیدگی شود. عدالت با انتقام تفاوت دارد و اعدام هرگز نمی‌تواند جایگزین عدالت باشد.
مردم ایران سال‌هاست زیر بار فشار، سرکوب، زندان و اعدام، توسط این رژیم قرون وسطایی ، زخم‌هایی عمیق بر پیکر جامعه خود تحمل می‌کنند. دردناک‌تر از همه آن است که به جای شنیدن صدای مردم و پاسخ دادن به خواسته‌هایشان، بار دیگر شاهد از دست رفتن جان انسان‌ها هستیم.
زندگی حق انسان است، نه امتیازی که حاکمان بتوانند آن را از مردم بگیرند.
ما به فردای ایران می‌اندیشیم؛ ایرانی که در آن هیچ مادری به خاطر عقیده، اعتراض یا سرنوشت فرزندش اشک نریزد؛ ایرانی که در آن عدالت بر پایه قانون، آزادی و کرامت انسانی بنا شود، نه بر پایه ترس و طناب دار.
کمپین سفارت سبز و اعضای آن با تمام وجود با مجازات اعدام مخالف است؛ نه فقط برای این سه جوان، بلکه برای هر انسانی، با هر عقیده و گرایشی.
اعدام را متوقف کنید!
جان انسان‌ها را دریابید!
اجازه دهید ایران سرزمین زندگی، آزادی و امید باشد، نه سرزمین سوگواری مادران و خانواده‌ها.
یاد و نام جان‌باختگان این روزهای تلخ در حافظه مردم ایران باقی خواهد ماند.

کمپین سفارت سبز