مشکلِ چپِ جهانی با انقلابِ شیر و خورشید ایران

مشکلِ چپِ جهانی با انقلابِ شیر و خورشید ایران، دغدغهٔ آزادی مردم ایران نیست؛ مسئلهٔ اصلی‌شان این است که این انقلاب در چارچوب روایتِ ضد‌امپریالیستیِ آن‌ها جا نمی‌گیرد. برای بخش بزرگی از چپِ جهانی، جهان هنوز یک نقشهٔ ساده دارد: «آمریکا = شر مطلق» و هر نیرویی که مقابل آمریکا بایستد حتی اگر مردمش را سرکوب، زندان، شکنجه و اعدام کند، قابل توجیه است، اما انقلاب ایران امروز این معادله را به‌هم می‌زند. مردمی که علیه یک حکومت مذهبیِ ضدغرب اما ضدانسان قیام کرده‌اند. بدون پرچم‌های ایدئولوژیک چپ، بدون شعارهای مارکسیستی و بدون نفرت از جهان آزاد.

انقلاب شیر و خورشید نه انقلاب «ضد آمریکا»ست، نه «ضد غرب»، بلکه ضد استبداد، ضد مذهب‌سالاری و طرفدار ایرانِ سکولار و مدرن است و این دقیقاً همان چیزی‌ است که چپِ ایدئولوژیک نمی‌تواند هضم کند. آنها با انقلابی مشکل دارند که: از هویت ملی دفاع می‌کند، به تاریخ خود افتخار می‌کند و سکولار است. آزادی را از دل جامعه می‌خواهد نه از نسخه‌های وارداتی ایدئولوژیک ، برای همین یا سکوت می‌کنند،یا تحقیر، یا برچسب «راست افراطی»، «نوستالژی سلطنت»، یا «پروژهٔ غرب» می‌زنند. چون اگر بپذیرند که مردم ایران خودشان راه آزادی را پیدا کرده‌اند، تمام افسانهٔ اخلاقیِ چپِ جهانی فرو می‌ریزد. انقلاب شیر و خورشید، نه فقط یک تهدید برای جمهوری اسلامی،بلکه یک آینهٔ دردناک برای چپِ جهانی است . آینه‌ای که در آن، تناقض، ریاکاری و بی‌اعتنایی به رنج واقعی انسان‌ها عریان می شود.

کمپین سفارت سبز